หยุดไป 3 วันแล้ว ก็ต้องเริ่มทำงานได้แล้ว วันนี้ได้สมุดมาเขียนแพลนว่าจะทำอะไรต่อไปมันเหมือนเราเริ่มมีคุณค่าเมื่อมีทิศทาง ทางที่เราเขียนขึ้นเอง สบายมามากไปแล้ว ต้องเริ่มทำเข็มทิศให้กับตัวเองได้แล้ว อายุตอนนี้ 39 ย่าง 40 ปี แก่แล้ว จะทำตัวเป็นเด็กต่อไปก็ไม่ไหวแล้ว อายเขา ตอนนี้ลูกๆก็โตมาขึ้นทุกวัน อายพวกมัน ยังไม่เป็นอะไรเลย มีคำโบราณได้กล่าวไว้ หว่านพืชอะไรต้องได้ผลเป็นสิ่งนั้น เราหว่านเมล็ดความเกียจคร้านไว้ให้กับลูกๆตอนนี้มันงอกงามในสมองของลูกๆมากแล้วถึงเวลาที่เราต้องตัดมันทิ้ง เราต้องหว่านเมล็ดแห่งความขยันลงไปในลูกๆได้แล้ว ก่อนจะสอนคนอื่นเราต้องทำเป็นตัวอย่างก่อน ไม่มีครูคนไหนเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีให้กับนร.ก็เช่นกันกับพ่อถ้าทำตัวไม่ดีก็ไม่มีหน้าไปสอนมันหรอก ต้องทำดีเสียตั้งแต่ตอนนี้ตอนลุกๆยังอยู่ในการดูแลของเรา ถ้าพวกเขาโตแล้วเราก็ดูแลไม่ทันแล้วมันยังไม่สาย แต่อย่ารอช้า มันจะสายไปจริงๆ ขอโทษตัวเอง ขอโทษทุกคน
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น